وابسته به پارک علم و فناوری

استان چهارمحال و بختیاری

0383 222 9646

شنبه-پنجشنبه 24 ساعت شبانه روز

rayantejarat@imazrae.ir

بیماری های باکتریایی قزل آلا

با خواندن این بخش شما به بیماری های باکتریایی ماهی آگاهی پیدا می کنید :

1 – آشنایی با بیماری های باکتریایی گرم منفی ماهی

2 – آشنایی با بیماری باکتریایی سپتی سمی ناشی از آئروموناس های متحرک ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان

3 – آشنایی با بیماری باکتریایی فلکسی باکتر کلومناریس ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان

4 – آشنایی با بیماری باکتریایی فلکسی باکتریوزیس دریایی ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان

 5 – آشنایی با بیماری باکتریایی فلکسی باکتر سایکروفیلا ، علائم و درمان

6 – آشنایی با بیماری باکتریایی آبشش ، عامل ، علائم ، پیشگیری و درمان

7 - آشنایی با بیماری باکتریایی آبهای سرد ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان  

8 - آشنایی با بیماری باکتریایی دهان قرمز ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان  

9 - آشنایی با بیماری سپتی سمی ناشی از سودوموناس ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان  

10 - آشنایی با بیماری باکتریایی ویبریوزیس ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان  

11 - آشنایی با بیماری باکتریایی سپتی سمی ادواردوزیلایی ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان  

12 - آشنایی با بیماری باکتریایی فرونکلوز ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان  

13 - آشنایی با بیماری باکتریایی پاستورولوزیس ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان  

14 - آشنایی با بیماری باکتریایی ریکتزیوزیس ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان  

15 - آشنایی با بیماری باکتریایی اپیتلیوسیستیس ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص ، پیشگیری و درمان  

16 – آشنایی با بیماری های باکتریایی ناشی از باکتریایی گرم مثبت بیماری زای ماهی

17 آشنایی با بیماری باکتریایی استرپتوکوکوزیس و لاکتوکوکوزیس ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص و پیشگیری

 18– اطلاع از راهنمای صحیح استفاده از آنتی بیوتیک ها

19 – آشنایی با بیماری باکتریایی مایکوباکتریوزیس ( سل ماهی ) ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص و پیشگیری

20 – آشنایی با بیماری باکتریایی کلیه ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص و پیشگیری

21 – آشنایی با بیماری باکتریایی نوکاردیوزیس ، عامل ، علائم ، ماهیان حساس ، تشخیص و پیشگیری

22– آشنایی با بیماری سندروم معده ای – روده ای قزل آلای رنگین کمان

23- مهمترین بیماریهای باکتریایی ماهی بطور خلاصه بر اساس جدول

مقدمه

با توسعه آبزی پروری و معرفی روش های متراکم پرورش گونه های مختلف ماهی ها ، شیوع بیماری های باکتریایی ، ویروسی ، انگلی و عوارض محیطی افزایش می یابد . باکتری هایی که برای ماهی ها بیماری زا هستند ، یا باکتریهای بیماری زای اجباری ، بعنوان عامل ابتدایی بیماری محسوب می شوند که وجود آنها در محیط های پرورشی و بدن ماهی ها حاکی از وجود بیماری است و یا باکتری های فرصت طلب که به صورت فلور طبیعی در آب ، روی پوست ، آبشش ها و دستگاه گوارش ماهی ها وجود دارند و بعنوان عامل دوم در ایجاد بیماری نقش دارند . بدین صورت که هر عامل استرس زا می تواند شرایط را برای حمله این باکتری ها مهیا نموده و ماهی بیمار شود . کاهش مقاومت ماهی به دنبال استرس ، زمینه مناسبی برای هجوم این باکتری ها محسوب شده که معمولاً بدنبال شرایط بد محیطی مثل گرم و سرد شدن آب بخصوص پس از بارندگی ، کاهش اکسیژن ، تراکم بسیار ماهی و وجود انگل های خارجی صورت می گیرد .

بیشتر باکتری هایی که در ماهی ها بیماری زا هستند از باکتری های گرم منفی و تعداد کمی از آنها از باکتری های گرم مثبت هستند .

بیماری های باکتریایی گرم منفی

 سپتی سمی ناشی از آئروموناس های متحرک

عامل بیماری :

آئروموناس هیدروفیلا ، آئروموناس کاویا ، آئروموناس ورونی سوبریا . آئروموناس های متحرک فلور طبیعی آب ، سطح پوست و روده بیشتر ماهی های آبی شیرین می باشد و به نظر میرسد تحت شرایط استرس ایجاد شده و با کاهش مقاومت بدن ماهی ها ، آنها را مورد هجوم قرار می دهند . تراکم بسیار ماهی ها ، دگرگونی ناگهانی درجه حرارت آب ، دستکاری ماهی ، حمل و نقل ، کم شدن اکسیژن ، کمبودهای تغذیه ای ، آلودگی انگلی و قارچی در پوست ماهی ها زمینه ساز حمله آئروموناس هیدروفیلا می باشد . بیماری ناشی از این باکتری باعث بروز سپتی سمی خونریزی دهنده در ماهی آب شیرین می شود . عفونت با آئروموناس هیدروفیلا معمولترین بیماری باکتریایی ماهی آب شیرین می باشد .

علائم بیماری : 

بیماری بصورت حاد ظاهر شده و با علائم سپتی سمی از جمله خونریزی در زیر شکم ، اطراف مخرج ، خونریزی در باله ها و اطراف دهان ، همچنین وجود زخم هایی در پوست باله ی دمی ماهی همراه است . در کالبد گشایی نیز خونریزی های پتشی در اندام های داخلی مشخص است .

ماهی های حساس :

تمام ماهی های آب شیرین به بیماری حساس هستند ، به خصوص در کپور ماهی ها و تیلا پیا که با افزایش دمای آب اتفاق می افتد .

تشخیص :

بیماری براساس علائم درمانگاهی و کشت باکتریایی تشخیص داده میشود . باکتری در میحط های معمول آزمایشگاهی به راحتی رشد کرده و با آزمایش های بیوشیمیایی شناسایی می گردد . در ماهی های کوچکتر بهتر است با ضد عفونی کردن سطح بدن ماهی تازه تلف شده و سوزاندن سطح پشتی آن ، با اسکالپل استریل برشی ایجاد نموده و پس از عبور از ستون فقرات با لوپ کشت استریل و پیپت پاستور استریل از بافت کلیه نمونه برداری کرده و روی محیط های ازمایشگاهی کشت انجام شود . نمونه ها در درجه حرارت 25 درجه سلسیوس بمدت 24 -48 ساعت نگهداری و سپس مورد بررسی قرار می گیرند . تشخیص پس از رنگ آمیزی و بر اساس خصوصیات ظاهری و بیوشیمیایی باکتری جدا شده و انجام می شود .

آزمایشهای ریبو تایپینگ ، پف جی ، راپد و آفلپ جهت شناسایی دقیق گونه های آئروموناس استفاده می شوند .

پیشگیری :

بهترین روش پیشگیری کاهش استرس های معمول است که بیشتر در فصول گرم اتفاق می افتند . کاهش مواد آلی که موجب کاهش تزاید ( زیاد شدن ) باکتری می شوند تقویت ایمنی غیر اختصاصی با استفاده از محرک های ایمنی و همچنین افزایش قدرت ایمنی اختصاصی با استفاده از واکسن های اختصاصی علیه آنتی ژن های باکتری نیز از دیگر روش های پیشگیری می باشند .

درمان : 

استفاده از آنتی بیوتیک ها

 فلکسی باکتر کلومناریس Columnaris Flexibacter

توسط باکتری فلاو باکتریوم کلومناره در ماهی های آب شیرین ایجاد می شود . سر خورنده دارای رنگیزه زرد می باشد . در شرایط استرس به پوست و آبشش ماهی حمله می نماید .

علائم :

ابتدا بصورت لکه های سفید از پوست آغاز می شود . رنگ این ضایعات بدلیل ازدیاد باکتری با رنگدانه های زرد رنگ ، متمایل به زرد می باشد . در نتیجه ضایعات روی بدن ماهی بصورت پنبه ای مانند ، در باله ها پوسیدگی و در آبشش ها به شکل نکروز لاملای آبشش دیده می شوند . زخم زین اسبی بدلیل زخم در ناحیه پشت بدن ماهی مشاهده میشود . این بیماری ضایعات گسترده ای در پوست ، باله و آبشش ماهی ایجاد میکند .

پوسیدگی باله فلاوباکتریوم کلومناریس

در گربه ماهی ، مار ماهی ، آزاد ماهی ، کپور ماهی ، خورشید ماهی و ماهی های زینتی در درجه حرارت های بیشتر از 15 درجه سانتی گراد ایجاد بیماری می نماید .

تشخیص :

علائم درمانگاهی ماهی که با ضایعات پوستی در باله ها و آبشش ها همراه است نشانه ی بیماری می باشد .

درمان :

کاهش عوامل استرس زا در ماهی ، بهبود شرایط محیطی و کاهش مواد آلی در آب در پیشگیری مؤثر است . برای کنترل بیماری بایستی به محض مشاهده علائم ابتدایی اقدام به حمام ماهی ها با مواد شیمیایی از جمله سولفات مس ، فرمالین و پرمنگنات پتاسیم نمود . آنتی بیوتیک ها را می تودان با غذا مخلوط و استفاده نمود . از محرک های ایمنی به منظور تقویت ایمنی ماهی نیز استفاده می شود . واکسن به طور آزمایشی مورد استفاده قرار گرفته لیکن پاسخ ها در مزرعه رضایت بخش نبوده است .

فلکسی باکتریوزیس دریایی :

عامل بیماری فلکسی باکترماریتیموس است .

علائم :

ابتدا بصورت لکه های سفید از پوست آغاز می شود . رنگ این ضایعات بدلیل ازدیاد باکتری با رنگدانه های زرد رنگ ، متمایل به زرد می باشد . در نتیجه ضایعات روی بدن ماهی بصورت پنبه ای مانند ، در باله ها پوسیدگی و در آبشش ها به شکل نکروز لاملای آبشش دیده می شوند . زخم زین اسبی بدلیل زخم در ناحیه پشت بدن ماهی مشاهده میشود . این بیماری ضایعات گسترده ای در پوست ، باله و آبشش ماهی ایجاد میکند ( علائم مشابه بیماری فلکسی باکتر کلومناریس است ) .

رنگدانه زرد رنگ

زخم زین اسبی

 

ماهی های آب شور در درجه حرارت بیشتر از 15 درجه سانتی گراد آب دریا و شرایط استرس زا به این بیماری مبتلا می شوند.

تشخیص :

علائم درمانگاهی ماهی که با ضایعات پوستی در باله ها و آبشش ها همراه است نشانه ی بیماری می باشد . برای تهیه محیط کشت از آب دریا استفاده می شود .

درمان :

کاهسش عوامل استرس زا در ماهی ، بهبود شرایط محیطی و کاهش مواد آلی در آب در پیشگیری مؤثر است . برای کنترل بیماری بایستی به محض مشاهده علائم ابتدایی اقدام به حمام ماهی ها با مواد شیمیایی از جمله سولفات مس ، فرمالین و پرمنگنات پتاسیم نمود . آنتی بیوتیک ها را می توان با غذا مخلوط و استفاده نمود . از محرک های ایمنی به منظور تقویت ایمنی ماهی نیز استفاده می شود . در حال حاضر واکسن ضد فلکسی باکتریوزیس دریایی کشت شده برای کفشک ماهی های پرورشی و همچنین واکسن ضد ویبریوزیس یا واکسن ضد استرپتوکوکوزیس بصورت واکسن دوتایی نیز تهیه شده است .

 فلکسی باکتر سایکروفیلا   Psychrophilc Flexibacter

علائم :

در مراحل اولیه بیماری , لبه بالایی باله ها و در مراحل پیشرفته شعاع های باله ها شروع به جدا شدن میکنند – عمق زخم ممکن است آنقدر پیشرفت کند که منجر به تخریب کامل باله گردد .

فلکسی باکتر سایکروفیلا

درمان :

استفاده از آکسی تتراسایکلین .

 بیماری باکتریایی آبشش :

عامل بیماری فلاو باکتریوم برانکیوفیلوم است .

   علائم :

هیپر پلازی آبشش ها به همراه پوسیدگی باله ها - چسبیدن رشته های آبششی – بسته نشدن سرپوش آبششی به طور طبیعی – لکه های سفید و خاکستری بر روی آبشش ها موجب اختلال در تنفس و مرگ ماهی میشود .

بیماری باکتریایی آبشش

در آزاد ماهی ها و سایر ماهی های آب شیرین مشاهده میشود .

پیشگیری و درمان :

بهبود بخشیدن وضعیت کیفی آب ، افزایش اکسیژن ، کم کردن مواد آلی از جمله آمونیاک و کاهش هر گونه استرس به ماهی ها در پیشگیری از گسترش بیماریها مؤثر خواهد بود . برای درمان ماهی های بیمار از حمام ماهی ها با نمک  ( 1-5/1 % بمدت 1- دقیقه ) ، حمام با ترکیبات چهار ظرفیتی آمونیوم ( بنزوالکونیم کلرایی ) به میزان 45 میلی گرم در لیتر به صورت حمام 30 دقیقه ای و حمام با کلرامین تی به میزان 2-5/0 ppm به مدت چار ساعت توصیه می شود .

بیماری آبهای سرد (بیماری ساقه دمی ) :

عامل بیماری فلاوباکتریوم سایکروفیلم است .

علائم :

در ماهی های بزرگتر باعث هیپرپلازی سلولهای پوششی پوست و باله ها می شود . بتدریج این سلولها سست شده که علاوه بر ناحیه دم تمام بدن ماهی را فرا می گیرد . کم کم باکتری وارد خون شده و سپتی سمی ظاهر می شود که با خونریزی در اندام های داخلی همراه میشود . بعضاً بدلیل هجوم باکتری به سلسله اعصاب ، علائم چرخش در ماهی مشاهده شده و بدلیل ضایعات وارده به ستون فقرات ، اختلالات استخوانی لوردیوزیس و اسکلروزیس ایجاد میشود . در ماهی های کوچکتر از جمله ماهی های انگشت قد سیاه شدن رنگ ، تورم شکم ، بزرگ شدن طحال و علائم زخم نیز ممکن است روی بدن دیده شود . این بیماری از طریق افقی و عمودی ( از طریق تخم ) انتقال می یابد . شرایط بد محیطی و استرس زمینه ساز حمله باکتری می شود .

بزرگ شدن اندامهای داخلی

در آزاد ماهی های جوان از جمله ماهی قزل آلای رنگین کمان و ماهی آزاد کوهو که در دمای 4-13 درجه سلسیوس نگهداری می شوند تلفات تا 50 درصد دیده می شود .

تشخیص :

با استفاده از محیط اختصاصی سیتوفاگا آگار ، پس از چند روز ،کلنی های زرد رنگ  پدیدار میشوند . روش بیوشیمیایی برای تشخیص باکتری مفید است ، لیکن زمان بسیاری می طلبد . روش های سرولوژی از جلمه آگلوتیناسیون ، ایمنوفلو سانس و الیزا کمک بسیاری در تشخیص می نمایند . به طور کلی 3 سروتیپ برای باکتری تعریف شده است . پی سی آر و تعیین DNAریبوزومی 16 اس در بافت ها ، تخم ماهی و حتی نمونه های آب با استفاده از روش لامپ در تشخیص قطعی مؤثر میباشد .

پیشگیری و درمان :

حمام دادن ماهی با ضد عفونی کننده ها انجام شده و همچنین از آنتی بیوتیک های مؤثر استفاده می گردد . ضد عفونی تخم های تازه گرفته شده از ماهی مولد و تخم های چشم زده با ترکیب آلی ید ( یدوفور ) جهت کنترل بیماری در مزرعه توصیه می شود . بدلیل انتقال عمودی بیماری ، ماهی های آلوده باید بتدریج حذف شوند . واکسن همراه با یاورهای روغنی و به صورت تزریقی با موفقیت های روبرو بوده است . هرچند روش تزریقی برای ماهی های کوچک که به بیماری حساس هستند مناسب نمی باشد .

 بیماری دهان قرمز (یرسینیوزیس ) :

عامل باکتری از خانواده آنتروباکتریاسه جنس یرسینیا و گونه روکری می باشد .

علائم :

التهاب و خونریزی بخصوص در اطراف و داخل دهان و حلق ، خونریزی در عضلات و چربی ها و اندام های داخلی بدن. ماهی های بیمار بدون تحرک و بی اشتها هستند . نکروز در کلیه ها ، طحال و روده ها به همراه پر خونی و خونریزی در این بافت ها می باشد . خونریزی و پر خونی در بافتهای اطراف چشم دیده می شود . اگر بیماری به شکل مزمن باشد ماهی بتدریج کم خون و ضعیف می شود . تلفات در آب با درجه حرارت 15-18 درجه سانتی گراد بیشتر اتفاق می افتد . بیماری بصورت مزمن و با تلفات کم شروع شده و بتدریج افزایش می یابد . باکتری در محیط آبی در رسوبات زنده می ماند و در هر زمان می تواند بیماری زا محسوب شود .

دهان قرمزی

در آزاد ماهی ها بخصوص قزل آلای رنگین کمان آب شیرین در تمام سنین مورد حمله قرار می گیرند .

قزل آلای قهوه ای و جویباری همچنین ماهی آزاد آتلانتیک وحشی و اردک ماهی به این بیماری حساس هستند .

تشخیص :

بر اساس علائم درمانگاهی ، کشت باکتریایی از اندام ها و آزمایش های بیوشیمیایی و استفاده از کیت های تشخیصی موجود امکان پذیر است . در روش بیوشیمیایی امکان اشتباه با باکتری هافنیا آلویی وجود دارد .

پیشگیری :

مناطقی که انتظار وقوع بیماری می رود از واکسن استفاده شود تا علاوه بر کاهش تلفات و کنترل چشمگیر بیماری باعث ریشه کن شدن بیماری نیز شود . استفاده از پروبیوتیک ها و اجزای آن توانسته است مقاومت ماهی را در مقابل بیماری دهان قرمز افزایش دهد . استفاده از محرک های ایمنی و رعایت قرنطینه ماهی های وارد شده به کارگاه ها از موارد مؤثر در پیشگیری است. ضد عفونی کردن تخم های چشم زده و دور نگهداشتن پرندگان و پستانداران که ممکن است حاملین باکتری باشد لازم می باشد .

درمان :

استفاده از انواع آنتی بیوتیک ( تعیین آنتی بیوتیک بوسیله تست آنتی بیوگرام صورت می گیرد ) .

بیماری سپتی سمی ناشی از سودوموناس ها

 عامل بیماری :

باکتریهای جنس سودوموناس شامل گونه‌های فلوروسنس ، آنگوئیلی سپتیکا ، کلرورافیس ، پوتیدا ،  پلکوگلوسیسیدا و لوتئولا که معمولاً فلور طبیعی آب و بدن ماهی هستند .

ماهی های آب شیرین و دریایی مانند ماهی های حوض ،کپورماهی ها ، تیلا پیا ، باس دریایی ، گربه ماهی و قزل آلای رنگین کمان با افزایش دمای آب ایجاد بیماری می کنند .

علائم : 

بزرگ شدن شکم ناشی از آب آوردگی خونریزی پتشی در پوست و اندامهای داخلی و ضایعات پوستی . در این حالت فلس ها برآمده می شوند بهمین دلیل به آن بیماری فلس های عمودی نیز می گویند . بتدریج زخم هایی در پوست ایجاد کرده و باله ها را دچار خوردگی میکند .

خونریزی در بیماری باکتریایی

تشخیص :

نمونه گیری از مغز برای جداسازی خالص باکتری از ماهی های بیمار و حامل بیماری توصیه می شود . آزمایش های بیوشیمیایی و استفاده از روش های سرولوژیک پی سی آر و دنبال نمودن آر ان آی ریبوزومی 16 اس برای تشخیص بیماری مفید هستند .

پیشگیری و درمان :

کاهش شرایط استرس زا ، بهبود شرایط محیطی و تقویت دفاع غیر اختصاصی برای درمان از آنتی بیوتیک استفاده شود .

ویبریوزیس : 

عامل :

جنس ویبریو شامل گونه های آنگوئیلاروم ، اوردالی ، سالمونیسیدا ، ویسکوزوس و ولنیفیکوس

تمام ماهی ها به یکی از گونه های ویبریو حساس هستند . عمدتاً لاروها و بچه ماهی ها به ویبریوزیس حساس ترند .

علائم :

تیرگی رنگ ، بیرون زدگی چشم ها به همراه کدر شدن قرنیه ، وجود زخم های کوچک و گرد پوستی و خورده شدن باله ها و خونریزی در اندام های داخلی . ماهی های گرمابی و سردابی ، ماهی های آزاد پرورشی و ماهی های آب شور که بطور متراکم پرورش داده می شوند و ماهی های آب شیرین از جمله قزل آلای رنگین کمان در صورتی که از غذای دریایی استفاده کنند به بیماری حساس هستند .

خورده شدن باله ها در ویبریوزیس

تشخیص :

بر اساس علائم کلینیکی و جداسازی باکتری استوار است . در درجه حرارت کمتر از 15 درجه رشد میکند . استفاده از آزمایشهای ریبو تایپینگ و پف جی ، پی سی آر و شناسایی ژن امپ آ به تشخیص قطعی کمک می کند .

پیشگیری :

استفاده از واکسن به شکل غوطه ور سازی و خوراکی ، کاهش عوامل استرس زا و تقویت ایمنی ماهی ها

درمان :

استفاده از آنتی بیوتیک های مؤثر

سپتی سمی ادواردوزیلایی :

عامل :

ادواردوزیلوتاردا و ایکتالورای از خانواده آنتروباکتریاسه در درجه حرارت 35 بیشترین رشد را دارد .

علائم :

زخم های پوستی و ضایعات زیر پوستی کوچک که بتدریج توسعه یافته و بصورت آبسه هایی در زیر پوست یا داخل عضلات در پهلو ها و ساقه دمی ماهی ظاهر می شود . آبسه های ایجاد شده محتوی گازهای بدبو می باشند . ماهی بتدریج حرکت خود را از دست می دهد . خونریزی در اندام های داخلی ، نکروز بافت کلیه و کبد به همراه تاولهای چرکی در اندام های داخلی مشاهده می گردد . بیماری در گربه ماهی معمولاً با عفونت مغز همراه است بهمین دلیل ماهی حالت عصبی از خود نشان می دهد و حالت تشنجی دارد . اگر بیماری ادامه پیدا کند با درگیر شدن استخوان جمجمه و خورده شدن آن بنظر میرسد که سوراخی در سر ماهی ایجاد شده است .

تشخیص :

کشت باکتریایی از کلیه و مغز ماهی و استفاده از روش فلورسنت آنتی بادی و روش های ملکولی .

پیشگیری و درمان :

کاهش عوامل استرس زا ، اصلاح مدیریت بوسیله کاهش تراکم ماهی در واحد سطح ، قرنطینه ماهی های وارد شده به کارگاه ، استفاده از آنتی بیوتیک های مؤثر علیه باکتری و استفاده از واکسن علیه بیماری .

این بیماری در ماهیان آزاد و ماهیان گرمابی آب شیرین و شور از جمله گربه ماهی ها و مار ماهی ها در بیشتر مناطق آمریکا و آسیا مشاهده  شده است .

 بیماری فرونکلوز Furunculosis

عامل :

باکتری آئروموناس سالمونیسیدا در دمای 25 درجه مدت 48 ساعت رشد میکند . در دمای 37 درجه رشد نمیکند .

علائم :

شکل حاد : تلفات قابل توجه ، ماهی مبتلا به سطح آب آمده و با جریان آب به سمت خروجی استخر میرود . بیرون زدگی چشمها ، تیرگی رنگ و خونریزی در پایه باله ها ، آبشش ها و پوست .

رنگ پوست

شکل تحت حاد : تاول هایی ناشی از نکروز آبکی بصورت برجسته در پوست و عضلات ظاهر می شود . بتدریج پاره شده و زخم هایی در پوست ایجاد میکند . تلفات کمتر است .

شکل مزمن : این شکل در ماهی هایی که مرحله تحت حاد را پشت سر گذاشته و زخم های آنها با عوامل دیگر باکتریایی و قارچی آلوده شده است مشخص می گردد که ممکن است زخم بتدریج التیام یابد یا منجر به مرگ ماهی شود .

آئروموناس

این بیماری از شکل حاد تا مزمن و در هر سن برای آزاد ماهی های آب شیرین و شور اتفاق می افتد .

آتلانتیک سالمون از ماهی های حساس و قزل آلای رنگین کمان مقاوم تر است . علاوه بر آزاد ماهی ها در غیر آزاد ماهی ها نیز مشاهده میشود .

تشخیص :

با استفاده از علائم ظاهری ، کشت باکتریایی ( بهترین نمونه گیری از کلیه است ) ، روش های سرولوژیک نیز می توان باکتری را شناسایی نمود . بدین منظور آزمایش های آگلوتیناسیون ، فلوروسنت آنتی بادی ، روش های تشخیص DNAو ژن پروب مورد استفاده قرار میگیرند .

پیشگیری :

چون در ایران بعنوان بیماری وارداتی محسوب می شود قرنطینه لازم است . در صورت مشاهده بیماری همه ماهی ها معدوم و استخر ها ضد عفونی شوند . استفاده از واکسیناسیون با واکسن های مؤثر و استفاده از محرک های ایمنی . هنگام خرید تخم چشم زده ضد عفونی با یدوفور به منظور از میان بردن باکتری لازم است .

درمان :

استفاده از آنتی بیوتیک های مؤثر . تا وقتی که ماهیان اشتها دارند توسط سولفانامیدها درمان شوند – اکسی تترا سایکلین و فورازولیدن و اکسولینیک اسید داروهایی هستند که بمدت 11 روز پس از ابتلای ماهی ها همراه غذا مورد استفاده قرار می گیرند .

پاستورولوزیس (فتوباکتریوزیس ) :

عامل :

باکتری هالوفیلیک فتوباکتریوم دامسلا زیر گونه پیسی سیدا

علائم :

در شکل حاد تا مزمن ظهور میکند .

حاد : سپتی سمی با خونریزی در پوست ، باله ها و اندام های داخلی .

مزمن : در بافت کلیه و طحال ماهی های مبتلا ، ایجاد ضایعات گرانولوماتوز به شکل کانون های سفید رنگ می نماید که بدلیل شباهت به دانه های سلی ، بیماری را شبه سل دانسته اند . بیشترین میزان تلفات زمانی اتفاق می افتد که درجه حرارت آب  از 18-20 درجه سانتی گراد بالا تر رود . در کمتر از این درجه حرارت عامل بیماری برای مدت طولانی در بدن ماهی باقی مانده و عفونت در جمعیت ، بدون علائم درمانگاهی وجود خواهد داشت . ماهی های جوان نسبت به بیماری حساس تر و ماهی های بزرگ تر مقاوم ترمند .

کبد در بیماری باکتریای

بیماری در 9 گونه از ماهی های دریایی و پرورشی در آب دریا مانند ( سوف سفید ، باس مخطط ، دم زرد ژاپنی ، بریم دریایی ، کفشک ماهی ، باس دریایی و ... ) گزارش شده است که حساس ترین آنها باس دریایی و بریم دریایی گیلت هد می باشند . تلفات از وزن 30 میلی گرمی تا 40 گرمی شایع است . هرچند ماهی های 100 تا 200 گرمی نیز ممکن است علائم بیماری را از خود نشان دهند . اخیراً بیماری در ماهی قزل آلای رنگین کمان پرورشی در آب دریا در کشور دانمارک مشاهده شده است . عامل بیماری از طریق تخم و محیط آلوده جایگاه پرورشی به بچه ماهی ها منتقل می شود .

تشخیص :

آزمایش  DNAباکتری به کمک پی سی آر جهت بررسی های همه گیری شناسی ارزشمند می باشد .

پیشگیری :

استفاده از واکسن تجارتی . بستنه به گونه ماهی ، وزن ماهی ، فرمول واکسن و استفاده همزمان از محرک ایمنی متفاوت است . واکسن سلول کشته به همراه توکسوئید باکتری تهیه شده توسط آزمایشگاه های هیپرا اسپانیا زمانی که بچه ماهی ها وزن 50 میلی گرم را دارند و همچنین استفاده مجدد زمانی که به وزن 1-2 گرم میرسند در پیشگیری از این بیماری موفقیت آمیز است .

درمان :

تا کنون راهی برای درمان این بیماری پیدا نشده است . پیشگیری مهم ترین عامل است . شناسایی گله های آلوده و حذف آنها امکان انتقال بیماری از یک کارگاه به کارگاه دیگر چه همراه با تخم چشم زده و چه توسط لارو و بچه ماهی و یا محیط را از بین میبرد .

ریکتزیوزیس :

عامل :

از خانواده ریکتزیاها بنام پیسی ریکتزیا سالمونیس باکتری غیر متحرک داخل سلولی اجباری

علائم :

بی اشتهایی ماهی همراه با تیرگی پوست ، مشکل تنفسی ، شنا در سطح آب و وجود لکه های سفید و زخم در سطح پوست همراه با خونریزی . کمرنگ شدن آبشش های ماهی ، آب آوردگی شکم ، بزرگ شدن کبد ، کلیه و طحال و تورم پرده صفاق همراه با رنگ پریدگی بافت های کبد و کلیه به همراه نکروز در این بافت ها .

تلفات ناشی از این بیماری در کوهو سالومون تا 90 % میرسد .همچنین در ماهی تیلا پیای پرورش داده شده از تایوان و باس دریایی جوان در اروپا ، آزاد ماهی ها ، آتلانتیک  سالمون ، قزل آلای رنگین کمان  آب شیرین و شور نیز دیده شده است .

تشخیص :

جداسازی عامل بیماری از کشت سلولی ای سی پی یا چز-214 و مشاهده آثار تخریب سلولی صورت میگیرد . نمونه گیری از مغز ، کبد ، کلیه و طحال انجام می گیرد . استفاده از روش فلوروسنت آنتی بادی ، ایمنوهیستوشیمی ، الیزا و پی سی آر به منظور تعیین DNAریبوزومی 16 اس باکتری برای تأیید تشخیص .

پیشگیری و درمان :

ضد عفونی کردن تخم های چشم زده خریداری شده و قرنطینه آنها در پیشگیری از بیماری اهمیت بسیاری دارد . برای پرورش مجدد در محوطه های آلوده بهتر است 50 روز از دوره پروار قبلی گذشته باشد . برای درمان از اکسولینیک اسید استفاده می شود . انتقال بیماری افقی و عمودی بوده و انگل ها نیز در انتقال بیماری می توانند نقش داشته باشند .

اپیتلیوسیستیس

عامل :

داخل سلولی و در جنس کلامیدیا قرار دارد .

علائم :

در اپیتیلوم آبششی میزبان ایجاد ضایعه می نماید بهمین دلیل بی حالی ، بازماندن سرپوش آبششی و تنفس سریع ماهی مبتلا مشاهده می شود . در معاینه آبشش ها ، کیست های شفاف سفید تا زرد رنگ در سطح آبشش ها دیده می شود . معمولاً واکنش میزبان ناچیز است مگر آنکه تراکم بسیار ماهی و شرایط بد محیطی حاکم شود . کیست ها در واقع سلول های هیپرتروف میزبان هستند که اندازه آنها به 100-400 میکرون میرسد .

بیشتر از 50 گونه از ماهی های آب شیرین و شور ، ماهی های مهاجر از محیط های گرمابی تا سردابی و ماهی های آکواریومی بعنوان میزبان گزارش شده اند اما در تعدادی از جمله کپور معمولی ، قزل آلای رنگین کمان مطرح بوده است . روش انتقال بیماری مشخص نیست ولی انتقال افقی از جمله از طریق آلودگی وسایل و امکانات صورت می گیرد .

تشخیص :

مشاهده ضایعات بر وی آبشش ها و پوست و یا آبشش کاذب ، وجود کیست با دیواره محکم و محتویات دانه دانه ای کیست ها در لام مربوط به صورت میکروسکوپی ، همچنین بررسی مقاطع هیستوپاتولوژی به تشخیص کمک می نماید . استفاده از میکروسکوپ الکترونی می تواند کیست هایی که سر آغاز ویروسی داشته باشند را از کیست های ناشی از این بیماری تفکیک نماید . جداسازی عامل بیماری و مطالعه خصوصیات دقیق آن برای برنامه های پیشگیری و کنترل این بیماری ، تحقیقات آینده را تشکیل می دهند .

بیماری های ناشی از باکتریایی گرم مثبت بیماری زای ماهی :

استرپتوکوکوزیس ، لاکتوکوکوزیس :

عامل بیماری :

6 – 7 گونه از کوکسی های گرم مثبت در استرپتوکوکوس دخالت دارند . لاکتوکوکوس گارویه آ عامل لاکتوکوکوزیس در ماهی دم زرد ژاپنی و قزل آلای رنگین کمان در ژاپن است همچنین در ماهی های آب شور و شیرین .

علائم :

بیرون زدگی دو طرفه چشمها یا فرو رفتگی آنها ، تیرگی و سیاه شدن رنگ پوست ، خونریزی های سرسوزنی روی دیواره داخلی سرپوش آبششی و پر خونی عروق خونی در باله های سینه ای و دمی است . شکم ماهی مبتلا متسع شده و در محوطه صفاقی مایع آسیتی همراه با خون وجود دارد . پرخونی و خونریزی و دژنرسانس و نکروز کبد ، طحال ، کلیه ، مغز و روده نیز دیده می شود . ممکن است به شکل حاد و مزمن بروز نماید . آسیب رساندن به سلسله اعصاب مرکزی و عامل ایجاد مننگوآنسفالیت و اگزوفتالمی شدید می شود .

استرپتوکوکوس

بیماری در تمام سال در محیط وجود دارد ولی در تابستان که درجه حرارت بیشتر می شود اتفاق می افتد .

استرپتوکوکوس اینیایی ، آگالاکتیه ، پارائوبریس و گارویه آ قادر به ایجاد بیماری در ماهی های آبهای گرمتر از 15 درجه سانتی گراد می باشند که منجر به بروز بیماری در انسان نیز می شود .

واگوکوکوس سالمونیناروم قادر به ایجاد بیماری در ماهی های پرورشی در آبهایی با درجه حرارت کمتر از 15 درجه سانتی گراد است .

ماهیان حساس :

در قزل آلای رنگین کمان ( ایران ، اسپانیا ، فرانسه ، ایتالیا و استرالیا و انگلیس ) تیلاپیلا ( آمریکا و کشورهای حاشیه دریای مدیترانه ) کفشک ماهی و دم زرد ( ژاپن ) باس دریایی و درام قرمز ( حاشیه دریای مدیترانه ) .

استرپتوکوکوس آگالاکتیه تیلا پیلا و کفال مخطط پرورشی حاشیه دریای مدیترانه و دم زرد ژاپنی .

استرپتوکوکوس پارائوبریس در کفشک پرورشی اسپانیا .

واگوکوکوس سالمونیناروم در قزل آلای رنگین کمان ، قزل آلای قهوه ای و ماهی آزاد آتلانتیک .

تشخیص :

علائم درمانگاهی با کشت و جداسازی باکتری بر اساس خصوصیات بیوشیمیایی ، اگلوتیناسیون ، فلوروسنت آنتی بادی و الیزا شناسایی می شود . باکتری به تعداد فراوان در بافت کلیه وجود دارد به همین دلیل بهترین محل برای نمونه گیری بافت کلیه است . روش ملکولی ریبو تایپینک ، راپد و پف جی مورد استفاده قرار گرفته است . روش پی سی آر و تعیین DNAریبوزومی 16 اس نیز استفاده می شود .

پیشگیری :

بدلیل در دسترس نبودن واکسن بهترین روش مدیریت صحیح بهداشتی و رعایت اصول امنیت زیستی و ضد عفونی به منظور جلوگیری از ورود باکتری به مزارع می باشد .

چون بیماری در فصل گرم منتشر میگردد ضد عفونی استخر ها و وسایل و تجهیزات پرورش ماهی ضروری می باشد .

مهمترین راه انتقال بیماری به مزارع حمل ظروف حاوی ماهی صید شده به مراکز مصرف یا حمل و نقل بچه ماهی و مولدین از مزارع آلوده به دیگر مزارع دانست . بدین منظور باید از ظروف یکبار مصرف و قابل بازیافت استفاده نمود .

واکسیناسیون به روش تزریق سلولهای باکتری استرپتوکوکوس اینایی کشته شده با فرمالین به دو روش غوطه ور سازی و تزریق داخل حفره بطنی ماهی ، علیه بیماری ایمنی ایجاد می نماید.

امروزه تلاش برای استفاده از پروبیوتیک ها علیه استرپتوکوکوزیس ، لاکتوکوکوزیس در غذای ماهی ادامه دارد ؛ برای مثال استفاده گونه ای از آئروموناس سوبریا در غذای ماهی به مدت 14 روز توانسته است تلفات 75-100% را به 6 % کاهش دهد .

درمان :

برای درمان ماهی های بیمار در کارگاه ابتدا اریترومایسین و پس از آنتی بیوگرام ، آنروفلاکساسین استفاده گردد . اینکار بصورت روزانه و بمدت 11 روز ادامه پیدا کند . در کارگاه هایی که از این دارو استفاده شد تلفات متوقف گردید . در صورت مشاهده تلفات برای بار دوم آنروفلاکساسین مورد استفاده قرار گیرد . چون با حمل و نقل و هرگونه جابجایی تلفات شدید می شود باید از هر گونه عمل استرس زا در هنگام شیوع بیماری در ماهی خودداری شود .

از مشکلات دیگر استفاده بی رویه از آنتی بیوتیک ها و استفاده نادرست از داروها می باشد . اکثر آنتی بیوتیک های مورد استفاد باید با غذای مصرفی روزانه ماهی مخلوط گردد .

راهنمای استفاده صحیح از آنتی بیوتیک ها :

اگر محاسبه وزن ماهی درون استخر مشکل باشد آنتی بیوتیک بصورت درصد غذای روزانه که به ماهی داده می شود مورد استفاده قرار می گیرد ( بدون توجه به سن ماهی ) .

در این صورت اگر ماهی 2 % وزن بدن خود غذا مصرف نماید هر کیلوگرم وزن ماهی روزانه 20 گرم غذا مصرف می نماید پس باید برای مثال 5 میلی گرم آنروفلاکساسین خالص به 20 گرم غذا اضافه شود یا اگر غذای مصرفی بر حسب یک کیلو گرم غذا محاسبه گردد 250 ملی گرم آنروفلاکساسین را به یک کیلو گرم غذای مصرفی اضافه می نماییم . اگر آنروفلاکساسین موجود در بازار بصورت 10 % باشد 250 میلی گرم را در درصد آن ضرب کرده و معادل با 5/2 گرم دارو در هر کیلو گرم غذای مصرفی به مدت 11 روز استفاده گردد .

مایکوباکتریوزیس ( سل ماهی ) :

عامل بیماری :

مایکوباکتریوم فورچوئیتوم ، مارینوم ، چلونایی ، اسمگماتیس ، نئوناروم ، سیمیائی ، اسکروفولاسئوم ، پوریفرا ، شبیه تریپلکس و استوماته پیا که در درجه حرارت 25 درجه سلسیوس رشد میکنند .

علائم :

تیره شدن رنگ ، لاغری ماهی ، کم شدن حرکت ماهی ، دگرگونی شکل بدن ، شل شدن فلس ها و بزرگ شدن شکم ماهی . در کالبد گشایی ضایعات گرانولوماتوز بصورت نقاط سفید و خاکستری در کلیه ، طحال و کبد ماهی ها دیده می شود .

ماهیان حساس :

این بیماری در 200 گونه از ماهیهای آب شیرین و شور محسوب میشود اما بیشتر در ماهی های آزاد اقیانوس و آرام ، ماهی سرماری ، کفشک ، تیلا پیلا ، باس دریایی اروپایی ، باس مخطط ، ماهی کد ، ماکرل ، سوف زرد ، کپور ماهی ها و ماهی های زینتی از جمله ماهی حوض ، بارب ، گورامی و نئون تترا گزارش شده است .

انتقال از طریق مصرف غذا و یا ماهی های آلوده و همچنین از طریق زخم ها و آسیب های جلدی که به وسیله انگل های خارجی روی پوست بدن ماهی ایجاد می شود صورت میگیرد . باکتری سل ماهی مدتها در آب زنده باقی می ماند بنابر این ، این باکتری از طریق خراشهای ایجاد شده روی دست و پا و سر و صورت در بدن انسانهایی که در چنین آبهایی شنا میکنند یا کسانی که آکواریوم محل زندگی ماهی مبتلا را تمیز میکند نفوذ کرده و ایجاد گرانولوما یا دانه می نماید که تا مدتها باقی مانده و بهبود پیدا نمیکند . این ضایعه را در انسان بیماری آکواریوم می نامند .

تشخیص :

علائم درمانگاهی ، رنگ آمیزی اسید فست ، کشت باکتری بر روی محیط لونشتین جنسن و قرار دادن محیط در درجه حرارت 30-33 درجه سانتی گراد ، هیستوپاتولوژی و آزمایش های ملکولی .

پیشگیری :

رعایت اصول قرنطینه بهداشتی در پیشگیری از سل ماهی دارای اهمیت فراوان است . اطمینان از عدم آلودگی غذاهای تازه ی محتوی باکتری سل ضروری است ( بهتر است غذای تازه از جمله ماهی ، قبل از مصرف بمدت 30 دقیقه در حداقل 76 درجه سلسیوس حرارت داده شود ) . معدوم نمودن ماهیان مبتلا و تلف شده بایستی بصورت بهداشتی انجام گیرد .

درمان :

استفاده از ترکیبات ریفامپین ، دوکسی سیکلین و استرپتومایسین .

بیماری باکتری کلیه :

عامل بیماری :

باکتری رنی باکتریوم سالمونیناروم

علائم :

تلفات چشمگیری در آزاد ماهی ها ایجاد نمیکند اما غیر قابل مصرف می شوند . بی اشتهایی ، تیره شدن پوست ، بیرون زدگی چشم ها ، خونریزی در قاعده باله ها و ایجاد تاول های کوچک در عضلات طرفین بدن ماهی که بتدریج آبسه ای شده و گسترش می یابند . در کالبد گشایی ماهی مبتلا تجمع مایع آسیتی در محوطه شکمی ، بزرگ شدن کلیه ها ، طحال و کبد ، رتنگ پریدگی کلیه ها و وجود نقاط سفید و خاکستری در کلیه ها بدلیل ضایعات گرانولوماتوز است . بیماری در هر سنی اتفاق می افتد و معمولاً در سن بیشتر از 6 ماهگی تا یک سالگی بیشتر است .

اگزوفتالمی بیماری باکتریایی

ماهی های حساس :

در آزاد ماهی ها ( قزل آلای رنگین کمان ، قهوه ای ، جویباری و ماهی آزاد چینوک و کوهو ) و ماهی های وحشی نیز مشاهده شده است .

تشخیص :

علائم کلینیکی ، رنگ آمیزی گرم و جدا نمودن باکتری از کلیه توسط کشت روی محیط های اختصاصی حاوی اسید آمینه سیستئین که از آن جمله می توان محیط کی دی ام 2 را نام برد و نگهداری محیط کشت در درجه حرارت 15 درجه سانتی گراد بمدت حداقل یک هفته می باشد . استفاده از روش ایمنوفلورسنت ، الیزا و استفاده از منوکلونال آنتی بادی همچنین وجود آنتی ژن پروتئینی مقاوم به حرارت دیواره سلولی باکتری و آنتی ژن محلول با وزن ملکولی 57 کیلو دالتون باکتری با روش سرولوژی به تشخیص کمک می نماید . روش راپد ، RTPCR برای RNA ریبوزومی 16 اس و ژن پی 57 و همچنین روش لامپ بخصوص برای نمونه های بافتی توصیه می شود . این بیماری بصورت عمودی نیز انتقال پیدا می کند .

پیشگیری :

عامل بیماری داخل سلول های فاگوسیت کننده و دور از دسترس آنتی بادی ها و داروهای مصرفی زنده می مانند . قرنطینه ماهی های وارداتی به کشور ، مناطق پرورش ماهی و استخرها و جلوگیری از ورود ماهی های وحشی ضروری می باشد .

 درمان : 

ماهی های بیمار با آنتی بیوتیک های مؤثر ، استفاده از محرک های ایمنی در تقویت دفاع ایمنی ماهی .

نوکاردیوزیس :

عامل بیماری :

نوکاردیا آستروئیدز و نوکاردیا سریولا ( نوکاردیا کامپاچی )

علائم :

ماهی های مبتلا ضعیف و کم تحرک می شوند و نقاط برجسته به همراه زخم در پوست آنها مشاهده می شود . خورده شدن سرپوش آبششی و به وجود آمدن توده های سفید رنگ در پایه فیلامان های آبششی و اعضای داخلی بدن از علائم مشخص این بیماری هستند که می توانند با ضایعات ناشی از بیماریهایی از جمله سل ماهی و فتوباکتریوزیس ( شبه سل ) اشتباه گرفته شوند بخصوص اگر آلودگی با این بیماریها به طور همزمان اتفاق بیفتد .

نوکاردیوزیس-فیلیمان-آبششی-بیماری باکتریایی

ماهی های حساس :

نئون تترا ، گورامی سه خال ، ماهی بهشتی ، ماهی دم زرد ، ماهی های آمبرجک جوان و ماهی ببری مخطط .

تشخیص :

نوکاردیا آستروئیدز به شکل کوکسی تا بیضی و به شکل میله ای دیده می شود که قادر است باعث احیاء نیترات و تجزیه نشاسته شود ولی نمی تواند ژلاتین و اوره را تجزیه نماید.نوکاردیا آستروئید تولید سولفور هیدروژن و ایندول نمی کند و آزمایش متیل رد واگوس پروسگر منفی دارد.تولید اسید از گلوکز انجام می شود . لیکن از کربوهیدراتهای دیگر صورت نمی گیرد.کشت باکتری روی محیط لونشتین -جنسن تولید کلنی های خشک می نماید.

پیشگیری :

بهترین روش پیشگیری رعایت مقررات بهداشتی در پرورش ماهی ها می باشد چون عامل بیماری زا از طریق افقی و معمولاً توسط مصرف ماهی های آلوده و فراورده های خام آنها صورت می گیرد . واکسیناسیون ماهی های حساس یکی دیگر از راه های پیشگیری محسوب می شود .

درمان :

نوکاردیا به اکثر آنتی بیوتیک ها مقاوم است . با انجام آنتی بیوگرام و استفاده دقیق از آنتی بیوتیک ها بیماری درمان می شود .

سندروم معده ای - روده ای ماهی قزل آلای رنگین کمان :

بیماری در تمام سنین و در فصول گرم ( حرارت بیشتر از 15 درجه سانتی گراد ) با علائمی از جمله بی اشتهایی و در مواردی با تورم شکم همراه است . در کالبد گشایی معده و روده با مایع لزج و کدر پر شده و هیچ غذایی در آنها دیده نمی شود . تلفات می تواند روزانه تا 3 % از جمعیت ماهی ها اتفاق بیفتد . باکتری های کشیده و بندبند مانندی در گسترش های تهیه شده از مخاط روده مشاهده می شود . به هم خوردن تعادل اسموتیک و کاهش نسبت آمبومین – گلوبین خون این ماهی ها نیز مورد بررسی قرار گرفته است . اخیراً با استفاده از فلورسنس هیبریداسیون و RNA ریبوزومی 16 اس توالی باکتری های مربوط به کلستریدیوم ها مشاهده شده اند که کاندیداتوس آرترومیتوس نامیده می شوند . کشورهای فرانسه ، اسپانیا ، انگلستان و ایتالیا بخصوص در اوایل فصل تابستان از وقوع این بیماری رنج میبرند .

مهمترین بیماریهای باکتریایی ماهی بطور خلاصه در جدول زیر آمده است

باکتری های گرم منفی

خانواده

جنس

گونه

بیماری

ماهی های حساس

آئروموناداسه آ

آئروموناس

سالمونیسیدا

فرونکلوزیس

آزاد ماهی ها

آئروموناس

هیدروفیلا

سپتی سمی هموراژیک

بسیاری از ماهی های آب شیرین

آئروموناس

کاویا

سپتی سمی

ماهی آزاد اقیانوس اطلس

ویبریوناسه آ

ویبریو

آنگوئیلاروم

ویبریوزیس

بیشتر گونه های پرورشی دریایی

ویبریو

اوردالی

ویبریوزیس

بیشتر گونه های پرورشی دریایی

ویبریو

سالمونیسیدا

ویبریوزیس آبهای سرد

ماهی آزاد اقیانوس اطلس

آنتروباکتریاسه آ

ادواردزیلا

تاردا

سپتی سمی ادواردزیلایی

ماهی های آب شیرین

ادواردزیلا

ایکتالوری

سپتی سمی داخلی گربه ماهی

گربه ماهی ها

یرسینیا

روکری

بیماری دهان قرمز ماهی

آزاد ماهی ها

فتوباکتریاسه آ

فتوباکتریوم

دامسلا(زیرگونه پیسی سیدا)

پاستورولوزیس،شبه سل

ماهی های پرورشی دریایی

سودوموناداسه آ

سودوموناس

فلورسنس

سپتی سمی

اکثر گونه های ماهی

سودوموناس

آنگوئیلی سپتیکا

دانه قرمز ،

بیماری زمستانی

قزل آلای رنگین کمان ، ماهی های پرورشی دریایی

سودوموناس

پوتیدا

زخم های عمیق پوستی

قزل آلای رنگین کمان ، آیو

فلاوباکتریاسه ا

فلاوباکتریوم

کلومناره

کلومناریس

بسیاری از ماهی های آب شیرین

فلاوباکتریوم

سایکروفیلوم

بیماری آبهای سرد

آزاد ماهی ها ، مارماهی دریایی

فلاوباکتریوم

برانکوفیلوم

بیماری آبششی

آزاد ماهی ها و سایر ماهی های آب شیرین

ریکتزیا ، کلامیدیا ؛ پاتوژن های داخل سلولی

پیسی ریکتیزیاسه آ

پیسی ریکتیزیا

سالمونیس

ریکتیوزیس آزاد ماهی ها

آزاد ماهی ها

کلامیدیاسه آ

کلامیدیا

 

اپیتلیوسیستیس

ماهی های آب شیرین و شور

 
 

 

باکتری های گرم مثبت

کوکسی ، باکتری های تولید کننده اسید لاکتیک

خانواده

جنس

گونه

بیماری

ماهی های حساس

استرپتوکوکوسه آ

استرپتوکوکوس

اینیایی

استرپتوکوکوزیس

تعداد زیادی از گونه های ماهی

لاکتوکوکوس

گارویدا

لاکتوکوکوزیس

تعداد زیادی از گونه های ماهی

آنتروکوکاسه آ

واگوکوس

سالمونیناروم

سپتی سمی

قزل آلای رنگین کمان ، قهوه ای و ماهی آزاد آتلانتیک

باکتری های گرم مثبت ، میله ای کوچک یا کوکسی

خانواده نا مشخص

رنی باکتریوم

سالمونیناروم

بیماری باکتریایی کلیه

آزاد ماهی ها

باکتری های اسید فست ، میله ای

مایکو باکتریاسه آ

مایکوباکتریوم

مارینوم

سل ماهی

اکثر گونه های ماهی

مایکوباکتریوم

آنگوئیلی سپتیکا

سل ماهی

اکثر گونه های ماهی

مایکوباکتریوم

پوتیدا

سل ماهی

اکثر گونه های ماهی

نوکاردیاسه آ

نوکاردیا

استروئیدز

نوکاردیوزیس

اکثر گونه های ماهی

نوکاردیا

سریولا

نوکاردیوزیس

اکثر گونه های ماهی

 

مطالب مرتبط :

بیماری های ویروسی

بیماری های قارچی قزل آلا

بیماری های انگلی قزل آلا

بیماری های محیطی قزل آلا

بیماری های تغذیه ای قزل آلا

واژه نامه